ਪੌਦੇ

ਵਧ ਰਹੇ ਹੇਜ਼ਲਨਟਸ: ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਲਾਟ 'ਤੇ ਹੇਜ਼ਲਨੱਟ ਲਗਾਉਣਾ


ਹੇਜ਼ਲ ਦਾ ਬਾਗ ਰੂਪ ਹੈਜ਼ਰਲਟ ਹੈ. ਪੌਦਾ ਬਿਲਕੁਲ ਕਿਸੇ ਵੀ ਮਿੱਟੀ ਤੇ ਵਿਕਸਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਫਲ ਹੇਜ਼ਲ ਨਾਲੋਂ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਝਾੜੀ 3 ਮੀਟਰ ਦੀ ਉਚਾਈ ਤੇ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ, ਰੂਟ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਫਸਲ ਵੱਡੀ ਹੈ.

ਪਤਝੜ ਵਿੱਚ ਬੂਟੇ ਲਗਾਉਣ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ

ਹੇਜ਼ਲਨਟ ਦੇ ਬੂਟੇ ਹੇਠ ਲਿਖੀਆਂ ਬੀਜਣ ਵਾਲੀਆਂ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਰੱਖਣ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ: 6x6, 5x6, 4x6 ਅਤੇ 4x5 ਮੀਟਰ. ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਪੌਦੇ ਲਈ ਜਿੰਨੀ ਵਧੇਰੇ ਜਗ੍ਹਾ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰੋਗੇ, ਉੱਨੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵਧੇਗੀ ਅਤੇ ਵੱਧ ਝਾੜ ਜਿੰਨਾ ਵੱਧ ਰਹੇਗਾ. ਉਤਰਨ ਦਾ ਆਲ੍ਹਣਾ ਦਾ methodੰਗ ਹੈ. ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, 6 ਪੌਦੇ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਯੋਜਨਾ 6x6 ਮੀਟਰ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦਿਆਂ ਡੇ and ਮੀਟਰ ਦੇ ਘੇਰੇ ਤੇ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਰੂਟ ਸ਼ੂਟ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਤਾਂ ਕਿ ਝਾੜੀ 1 ਤਣੇ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਜਾਵੇ.

ਜੇ ਅਸੀਂ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰੀਏ, ਤਾਂ ਲਾਉਣਾ ਲਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਾਸ਼ਤ ਕਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ. ਜੇ ਪੋਟਾਸ਼ੀਅਮ ਅਤੇ ਫਾਸਫੋਰਸ ਘੱਟ ਹਨ, ਤਾਂ ਖਾਦ ਪਾਉਣੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ. ਨਾਈਟ੍ਰੋਜਨ ਨੂੰ ਵਧ ਰਹੇ ਮੌਸਮ ਦੌਰਾਨ ਚੋਟੀ ਦੇ ਡਰੈਸਿੰਗ ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜੋਤ ਅਤੇ ਲੈਂਡਿੰਗ ਲਈ ਟੁੱਟਣਾ ਵੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਹੈ. ਹੇਜ਼ਲਨਟ ਦੇ ਬੂਟੇ 60 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਤੱਕ ਡੂੰਘੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਜੜ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਕਾਸ ਕਰਨ ਲਈ, ਕਈ ਬਾਲਟੀਆਂ humus ਜਾਂ ਉਪਜਾ. ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ. ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਗਿਰੀਦਾਰ ਬਹੁਤ ਪਹਿਲਾਂ ਫਲ ਦੇਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਾ ਹੈ.

ਨਵੰਬਰ ਵਿਚ ਪਤਝੜ ਵਿਚ ਜਾਂ ਫਰਵਰੀ-ਮਾਰਚ ਵਿਚ ਬਸੰਤ ਵਿਚ ਹੇਜ਼ਲਨਟ ਦੇ ਬੂਟੇ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਪਾਣੀ ਦੀ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਮਾਤਰਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ mਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਫਿਰ ਪਾਣੀ ਪਿਲਾਉਣ ਇਕ ਹਫਤੇ ਬਾਅਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਦੇਖਭਾਲ ਕਿਵੇਂ ਕਰੀਏ, ਵਧੋ; ਟ੍ਰਾਂਸਪਲਾਂਟ ਕਰਨ ਵੇਲੇ (ਫੋਟੋ)

ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨਾ ਹੋਰ ਫਸਲਾਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਨਾਲੋਂ ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ. ਤਣੇ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਮਿੱਟੀ sensਿੱਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜੜ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੂਹਣਾ ਚਾਹੀਦਾ. ਅਨਾਜ ਨੂੰ ਪੈਦਾਵਾਰ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਇੱਕ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਕਈ ਵਾਰ ਸਿੰਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜੂਨ-ਜੁਲਾਈ ਵਿਚ ਪਾਣੀ ਦੇਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ. ਖਾਦ ਵੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਭੂਮਿਕਾ ਅਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਫਲ ਦੇਣਾ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਿਕਲਪ ਖਾਦ ਅਤੇ ਖਾਦ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਲ ਵਿੱਚ 2 ਵਾਰ ਲਿਆਂਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਖਣਿਜ ਖਾਦ ਹਰ ਸਾਲ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਫਲਾਂ ਦੀ ਸੈਟਿੰਗ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਯੂਰੀਆ ਖਾਣਾ ਖੁਆਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਹੇਜ਼ਲਨਟਸ ਦੀਆਂ ਕੋਈ ਕਿਸਮਾਂ ਜੀਵਨ ਦੇ ਤੀਜੇ ਸਾਲ ਤੋਂ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਝਾੜ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ. ਇਕ ਝਾੜੀ ਵਿਚੋਂ ਗਿਰੀਦਾਰ ਦੀ ਇਕ ਬਾਲਟੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ 15 ਵੇਂ ਸਾਲ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ.

ਅਗਸਤ ਦੇ ਅੰਤ ਤੋਂ ਫਲ ਪੱਕਦੇ ਹਨ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਉਦੋਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਹਲਕੇ ਭੂਰੇ ਰੰਗ ਦੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਗਿਰੀਦਾਰ ਤਦ ਸੁੱਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਹਵਾਦਾਰ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਸਟੋਰ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.

ਝਾੜ ਕੇ ਝਾੜੀ ਦਾ ਗਠਨ ਕਿਵੇਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ

ਝਾੜੀ ਦਾ ਸਹੀ ਗਠਨ ਚੰਗੀ ਫ਼ਸਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਪੌਦੇ ਦਾ ਭੂਮੀਗਤ ਹਿੱਸਾ ਉਪਰੋਕਤ ਭੂਮੀ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਬਿਹਤਰ ਵਿਕਸਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. 3 ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ, ਕਮਤ ਵਧਣੀ ਦਾ ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ ਵਾਧਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤਾਜ ਦੇ ਤਣੇ ਬਣਦੇ ਹਨ. ਉਹ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਜਿਹੜੀਆਂ ਹਟਾਉਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ ਝਾੜੀ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ.

ਵਧ ਰਹੀ ਹੇਜਲਨੈਟ ਵਿਚ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਝਾੜੀ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਜਵਾਨ ਟਹਿਣੀਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਬੰਜਰ ਤੰਦਿਆਂ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

11 ਵੇਂ ਸਾਲ ਤੋਂ, ਝਾੜੀ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸੁਰਜੀਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ 3 ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਤਣੀਆਂ ਹਟਾ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਨਵੀਂ ਕਮਤ ਵਧਣੀ ਛੋਟਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਕਾਰਜ ਪੱਤੇ ਖਿੜਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤੇ ਜਾਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ.

ਖੁਆਉਣਾ, ਪਾਣੀ ਦੇਣਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਖਭਾਲ

ਹੇਜ਼ਲਨਟ ਦੇ ਬੂਟੇ ਦੀ ਇੱਕ ਨਾਜ਼ੁਕ ਰੂਟ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਹੈ. ਇਸ ਲਈ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਤਣੇ ਦੇ ਚੱਕਰ ਨੂੰ .ਿੱਲਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਨਾ ਸਕੇ. ਕੱਚੇ ਘਾਹ ਦੇ ਨਾਲ ਮਲਚਿੰਗ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨਾ ਬਿਹਤਰ ਹੈ. ਇਸ ਦੇ ਹੇਠ ਕੀੜੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਕਸਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਉਪਜਾ. ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ. ਉਤਪਾਦਕਤਾ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ ਕਰਨਾ ਸੁਆਹ ਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ.

ਗਿਰੀਦਾਰ ਵਧਣ ਵਿਚ ਸਿੰਚਾਈ ਦਾ ਲਾਗੂ ਹੋਣਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ. ਪ੍ਰਤੀ ਬੂਟਾ ਪ੍ਰਤੀ ਸਾਲ 2 ਬਾਲਟੀਆਂ - ਇਹ humus ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਵੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ. ਗਰਮੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਸੁਆਹ ਦੇ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਬਸੰਤ ਵਿੱਚ ਅਮੋਨੀਅਮ ਸਲਫੇਟ ਅਤੇ ਅਮੋਨੀਅਮ ਨਾਈਟ੍ਰੇਟ.

ਅਖਰੋਟ ਬ੍ਰੀਡਿੰਗ

ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਹੇਜ਼ਨਟ ਵੱਖ ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.

ਬੁਸ਼ ਵਿਭਾਗ

ਸਭ ਤੋਂ ਆਸਾਨ ਤਰੀਕਾ, ਕਿਸਮਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹਨ. ਇੱਕ ਪ੍ਰੀ-ਡੱਗ ਪਲਾਂਟ ਨੂੰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਕਿ 15 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਸਟੰਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਸਕਣ. ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਜੜ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਤੇ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.

ਪ੍ਰਜਨਨ

ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਸਲਾਨਾ ਕਮਤ ਵਧਣੀ ਜੜ੍ਹਾਂ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੌਦੇ ਤੋਂ ਵੱਖ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ. ਲੇਅਰਿੰਗ ਨੂੰ ਬੁੱ olderਾ ਕਰਨਾ ਅਸੰਭਵ ਹੈ, ਉਹ ਜੜ ਨਹੀਂ ਲੈਣਗੇ. ਜਦੋਂ ਮੰਦਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਸਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋ, 15 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਦੀ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ ਛੇਕ ਖੋਦੋ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਲਗਭਗ 40 ਸੈਮੀਮੀਟਰ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ. ਕਮਤ ਵਧਣੀ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਲੱਕੜ ਦੇ ਹੁੱਕਾਂ ਨਾਲ ਸਥਿਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਲੇਅਰਾਂ ਦਾ ਉਪਰਲਾ ਹਿੱਸਾ ਖੰਭਿਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਉਸ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਜਿੱਥੇ ਮੋੜ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਚੀਰਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੜ੍ਹ ਨਾਲ ਪਰਾਗਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਫਿਰ ਝਰੀ ਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਿੰਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਲਈ ਮਿੱਟੀ ਸੰਕੁਚਿਤ ਹੈ. ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਤੋਂ, ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਜੜ੍ਹੀ ਹੋਈ ਲੇਅਰਿੰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਜਾਏਗੀ.

ਖਿਤਿਜੀ ਪਰਤ

ਇੱਕ ਮਿਹਨਤੀ ਪਰ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਤਰੀਕਾ. ਇੱਕ ਸ਼ੂਟ ਤੋਂ 5 ਲੇਅਰਿੰਗ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ. ਵਿਛਾਉਣਾ ਖੰਭਿਆਂ ਵਿੱਚ ਖਿਤਿਜੀ ਤੌਰ ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਪਰਤਾਂ ਪਿੰਨ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ coveredੱਕੀਆਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ. ਵੈਜੀਟੇਬਲ ਕਮਤ ਵਧਣੀ ਤੋਂ ਕਮਤ ਵਧਣੀ ਲੰਬੜ ਉੱਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਫਿਰ ਉਹ ਮਿੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ. ਗਰਮੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਪਰਤ ਕਈ ਵਾਰ ਜਮੀਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ.

ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ, ਪਾਣੀ ਦੇਣਾ ਹੈ. ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਲੇਲੇ ਲੇਅਰ ਦੇ ਉੱਪਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਜੜ੍ਹ ਦੇ ਗਠਨ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਵਿਕਾਸ ਦਰ ਨੂੰ 50 ਸੈਮੀ ਤੱਕ ਛੋਟਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਅਗਲੇ ਸਾਲ, ਖਿਤਿਜੀ ਕਟਿੰਗਜ਼ ਨੂੰ ਪੁੱਟਿਆ ਅਤੇ ਭਾਗਾਂ ਵਿਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਲੰਬਕਾਰੀ ਪਰਤ

ਪੂਰੀ ਝਾੜੀ ਨੂੰ ਫਿਰ ਤੋਂ ਜੀਵਦੇ ਹੋਏ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਨਤੀਜੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਨਾਬਾਲਗ ਕਮਤ ਵਧਣੀ ਬੇਸਲ ਜ਼ੋਨ ਦੀਆਂ ਨੀਂਦ ਦੀਆਂ ਕਲੀਆਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਹਿਲਿੰਗ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿਚ, ਕਮਤ ਵਧਣੀ ਦੇ ਤਲ ਤੋਂ ਪੱਤੇ ਹਟਾਏ ਜਾਣਗੇ. ਪਤਝੜ ਵਿੱਚ, ਜੜ੍ਹਾਂ ਵਾਲੇ ਕਮਤ ਵਧਣੀਆਂ ਦਾ ਕੁਝ ਹਿੱਸਾ ਕੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਸ਼ੂਟ ਦੇ ਵਾਧੇ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿਚ, ulingੋਆ ਪੈਂਦਾ ਹੈ. ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਇਹ ਜੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਤਝੜ ਦੁਆਰਾ ਉਚਾਈ ਵਿਚ 1 ਮੀਟਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ. ਜੁਰਮ ਦੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ, ਸ਼ੂਟ ਨੂੰ ਇੱਕ ਤਾਰ ਨਾਲ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ.

ਬੀਜ

ਜਦੋਂ ਬੀਜ ਬੀਜਦੇ ਹੋ, ਵੱਖ-ਵੱਖ spਲਾਦ ਬਣਦੇ ਹਨ, ਮਾਂ ਦੇ ਬੂਟੇ ਵਰਗਾ ਨਹੀਂ. ਅਜਿਹੀ ਪ੍ਰਜਨਨ ਪ੍ਰਜਨਨ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਲਈ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ methodੰਗ ਨਵੀਂਆਂ ਸੁਧਰੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਸੰਭਵ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ. ਗਿਰੀਦਾਰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਕਸਤ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਚੁਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਤਸਦੀਕੀਕਰਨ ਮੁੱ preਲੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਬਸੰਤ ਲਾਉਣਾ ਦੌਰਾਨ, ਬਿਸਤਰੇ ਸੁੱਕੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ mਿੱਲੇ ਪੈਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ.

ਕਟਿੰਗਜ਼

5 ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ, ਜੜ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟਣ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਸੌ ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ. ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਕਟਿੰਗਜ਼ ਦਾ ਇਕ ਤਿਹਾਈ ਹਿੱਸਾ ਪਹਿਲਾਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦੋ ਤਿਹਾਈ.

ਰਾਈਜ਼ੋਮ

ਬਾਗਬਾਨੀ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੂਟ ਵਾਧੇ ਦੀ ਸਰਗਰਮੀ ਨਾਲ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਝਾੜੀ ਦਾ ਹੇਠਲਾ ਹਿੱਸਾ ਨਵਿਆਉਣ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ. ਅਖਰੋਟ ਦੀਆਂ ਝਾੜੀਆਂ ਰਾਈਜ਼ੋਮ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਇੱਕ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ. ਹੇਜ਼ਲਨਟਸ ਦਾ ਵਾਧਾ ਤੀਜੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਬਣਦਾ ਹੈ. ਪ੍ਰਜਨਨ ਲਈ, 2-3-ਸਾਲ ਦੀਆਂ ਕਮਤ ਵਧੀਆਂ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਕੁਹਾੜੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਵੱਖ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ. ਉਹ ਚੱਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ. ਜਦੋਂ ਵੱਧ ਰਹੀ ਭੀੜ ਨੂੰ ਤਬਦੀਲ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਚੀਰਾ ਬਿਹਤਰ ਬਚਾਅ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਟੀਕਾਕਰਣ

ਟੀਕਾਕਰਣ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਜਨਨ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ. ਅਕਸਰ, ਇਸ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਰਿੱਛ ਗਿਰੀ ਅਤੇ ਹੇਜ਼ਲ ਦੇ ਬੂਟੇ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਟੀਕਾਕਰਣ ਬਸੰਤ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਬਾਗਾਂ ਦੀ ਕਿਸਮ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ. ਪੀਵੀਸੀ ਫਿਲਮ ਦਾ ਬਣਿਆ ਇਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕੈਪ ਵੀ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ. ਹੈਂਡਲ 'ਤੇ ਗੁਰਦੇ ਬਣਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕੈਪ ਖੁੱਲ੍ਹ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਦੋ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਟਾ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਟੀਕੇ ਦੇ ਫਿ .ਜ਼ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਟਾਕ ਤੋਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕਮਤ ਵਧਣੀਆਂ ਹਟਾ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ.

ਰੋਗ ਅਤੇ ਕੀੜੇ

ਹੇਜ਼ਲਨਟਸ ਨੂੰ ਪਸ਼ੂ ਖਾਣ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਜੰਗਲੀ ਸੂਰ, ਗੌਹੜੀਆਂ, ਲੱਕੜ ਦੇ ਟੁਕੜੇ, ਮਾ mouseਸ ਵਰਗੇ ਚੂਹੇ ਅਤੇ ਗਿਰੀਦਾਰ. ਲਗਭਗ ਸਾਰੀਆਂ ਅਖਰੋਟ ਦੀਆਂ ਝਾੜੀਆਂ ਜਲਦੀ ਜਾਂ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਕੀੜਿਆਂ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਹਨ. ਮੁੱਖ ਕੀੜੇ-ਮਕੌੜੇ, ਤਿਤਲੀਆਂ, ਬੱਗ, ਖਰਗੋਸ਼, ਵੀਵੀਲ ਹਨ.

ਅਖਰੋਟ ਅਤੇ ਬਾਰਬੇਲ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਖ਼ਤਰਾ ਹੈ. ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਲੜਦੇ ਹਨ: ਉਹ ਮਿੱਟੀ ਪੁੱਟਦੇ ਹਨ, ਕੀੜੇ ਦੇ ਗਿਰੀਦਾਰ ਕੱ ​​removedੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਕੀੜੇ-ਮਕੌੜੇ ਫਿਲਮ ਤੇ ਸੁੱਟੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕੀਟਨਾਸ਼ਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇਲਾਜ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਪਾ Powderਡਰਰੀ ਫ਼ਫ਼ੂੰਦੀ ਗਰਮੀਆਂ ਦੇ ਦੂਜੇ ਅੱਧ ਵਿਚ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਸਕਦੀ ਹੈ. ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਪੱਤੇ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਜਾਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕੈਲਕ੍ਰੀਅਸ ਬਰੋਥ ਨਾਲ ਸਪਰੇਅ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਕੋਲਾਇਡਲ ਸਲਫਰ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵੀ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ.

ਹੇਜ਼ਲਨਟਸ, ਜਿਸ ਦੇ ਲਾਭ ਸ਼ੱਕ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਲਾਉਣਾ ਸਾਈਟ ਅਤੇ ਦੇਖਭਾਲ ਦੇ ਪੌਦੇ ਲਈ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹਨ. ਇਸ ਦਾ ਪ੍ਰਜਨਨ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ - ਕਟਿੰਗਜ਼, ਰਾਈਜ਼ੋਮ, ਲੇਅਰਿੰਗ ਆਦਿ ਦੁਆਰਾ ਵਾ Harੀ ਵੱਡੀ ਹੈ, ਪਰ ਝਾੜੀ ਨੂੰ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਕੀੜਿਆਂ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ.

ਵਧ ਰਹੀ ਹੇਜ਼ਲਨਟਸ (ਵੀਡੀਓ)