ਸਲਾਹ

ਪੇਪਰਮੀਂਟ ਕੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ: ਫੋਟੋ, ਬੋਟੈਨੀਕਲ ਵੇਰਵਾ, ਲਾਉਣਾ, ਕਾਸ਼ਤ ਅਤੇ ਦੇਖਭਾਲ

ਪੇਪਰਮੀਂਟ ਕੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ: ਫੋਟੋ, ਬੋਟੈਨੀਕਲ ਵੇਰਵਾ, ਲਾਉਣਾ, ਕਾਸ਼ਤ ਅਤੇ ਦੇਖਭਾਲ


We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

ਪੇਪਰਮਿੰਟ (ਮੇਂਥਾ ਪਾਈਪਰੀਟਾ) ਲਾਮਸੀਸੀ ਜਾਂ ਲਿਪੋਸਾਈਟਸ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਪੇਪਰਮਿੰਟ ਪ੍ਰਜਾਤੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ. ਇਸ ਦਾ ਕੁਦਰਤੀ ਰਿਹਾਇਸ਼ੀ ਬਗੀਚਿਆਂ ਅਤੇ ਤੇਲ ਦੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਫਸਲਾਂ ਦੀ ਕਾਸ਼ਤ ਲਈ ਉਦਯੋਗਿਕ ਪੌਦੇ ਹਨ. ਇਹ ਇਕ ਨਕਲੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਸਲੀ ਜਾਤੀ ਹੈ ਜੋ ਸਪਾਈਕਲੇਟ ਦੇ ਨਾਲ ਵਾਟਰਮਿੰਟ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ.

ਸਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ 1696 ਵਿਚ ਦੱਖਣੀ ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਿਚ ਅਲੱਗ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ. 1921 ਵਿਚ, ਇਸਨੂੰ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਫਾਰਮਾਕੋਪੀਆ ਵਿਚ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ - ਚਿਕਿਤਸਕ ਕੱਚੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਨੂੰ ਨਿਯਮਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ ਦਾ ਭੰਡਾਰ.

ਪੇਪਰਮਿੰਟ ਵਿਚ ਕਮਤ ਵਧਣੀ ਦੇ ਸਿਖਰ 'ਤੇ ਫੁੱਲ ਹਨ.

ਪੇਪਰਮਿੰਟ ਦਾ ਬਨਸਪਤੀ ਵੇਰਵਾ

Peppermint ਇੱਕ perennial rhizome ਫਸਲ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਜੜੀ-ਬੂਟੀਆਂ ਵਾਲਾ ਹਵਾ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਨਾਲ ਸਰਦੀਆਂ ਲਈ ਮਰ ਰਹੀ ਹੈ. ਟੇਟਰਹੈਡਰਲ ਦੇ ਤਣੇ ਖੋਖਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਧਾਰ ਤੋਂ ਸ਼ਾਖਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸੰਘਣੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ coveredੱਕੇ ਹੋਏ ਹਨ. ਮਿਰਚਾਂ ਦੀ ਉਚਾਈ ਕਾਸ਼ਤ ਅਤੇ ਦੇਖਭਾਲ, ਮੌਸਮ ਦੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ, ਬਣਤਰ ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਉਪਜਾ the ਸ਼ਕਤੀ, ਕਿਸਮ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ. ਇਹ 30 ਸੈਮੀ ਤੋਂ 1 ਮੀਟਰ ਤੱਕ ਹੈ.

ਪੱਤੇ ਜੋੜੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇਸਦੇ ਉਲਟ ਸਥਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇਕ ਲੰਬੇ ਓਵੇਇਡ (ਅੰਡੇ) ਦੀ ਸ਼ਕਲ, ਇਕ ਤਿੱਖੀ ਨੋਕ ਅਤੇ ਇਕ ਸੀਰੀਟਡ ਕਿਨਾਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਪਲੇਟ ਦਾ ਹੇਠਲਾ ਹਿੱਸਾ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਉੱਪਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ ਹਲਕਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਡੰਡੀ ਅਤੇ ਪੱਤੇ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨੰਗੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਕੁਝ ਵਾਲਾਂ ਨਾਲ beੱਕੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ.

ਫੁੱਲ ਛੋਟੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਦੋ-ਲਿਪਡ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਕਮਤ ਵਧਣੀ ਦੇ ਸਿਰੇ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਇਹ ਅੱਧ-ਕੰorੇ ਵਿਚ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਕ ਰੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਕੰਨ ਬਣਦੇ ਹਨ. ਰੰਗ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ, ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਬਣਤਰ ਅਤੇ ਰੋਸ਼ਨੀ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਮੌਵੇ ਤੋਂ ਜਾਮਨੀ ਤੱਕ ਵੱਖਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.

ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬਾਕੀ ਹਾਈਬ੍ਰਿਡਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਫੁੱਲ ਜਿਆਦਾਤਰ ਨਿਰਜੀਵ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਇਸ ਲਈ, ਬੀਜਾਂ ਤੋਂ ਵਧਿਆ ਹੋਇਆ ਮਿਰਚ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸਫਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਸਭਿਆਚਾਰ ਇਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸ਼ਹਿਦ ਦਾ ਪੌਦਾ ਹੈ.

ਫੁੱਲ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜੂਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਗਸਤ ਤੱਕ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ. ਦੱਖਣੀ ਖੇਤਰਾਂ ਅਤੇ ਯੂਕ੍ਰੇਨ ਵਿੱਚ, ਮੁਕੁਲ ਦੇ ਉਦਘਾਟਨ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਪੁਦੀਨੇ ਦੇ ਉੱਪਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਕੱਟਣਾ ਬਨਸਪਤੀ ਦੀ ਦੂਜੀ ਲਹਿਰ ਨੂੰ ਭੜਕਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਉਹੋ ਹੈ ਜੋ 2 ਫਸਲਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਸਨਅਤੀ ਬਾਗਬਾਨੀ ਤੇ ਕਰਦੇ ਹਨ.

ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ! ਅਮੀਰ ਅਤੇ ਠੰ cliੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ, ਪੁਦੀਨੇ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਖਿੜਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ. ਸਰਦੀਆਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਹੋਣ ਲਈ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ, ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਵਿਚ ਇਹ ਬਹੁਤ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ ਜਾਂ ਇੱਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ.

ਰਾਈਜ਼ੋਮ ਖਿਤਿਜੀ, ਲੱਕੜ੍ਹੀ, ਚਿੱਟਾ, ਵੱਡੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਪਤਲੇ ਰੇਸ਼ੇਦਾਰ ਉਪਜ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ 8 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਦੀ ਡੂੰਘਾਈ ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ.

ਤੁਸੀਂ ਸਾਫ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋ ਕਿ ਫੋਟੋ ਵਿਚ ਮਿਰਚ ਕੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ.

ਪੇਪਰਮਿੰਟ ਦਾ ਸੁਆਦ ਅਤੇ ਵਰਗੀਕਰਣ

ਪੇਪਰਮਿੰਟ ਨੂੰ ਇਸਦੇ ਤੇਜ਼ ਠੰ coolਕਣ ਵਾਲੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਦੂਜੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਤੇਲਾਂ ਅਤੇ ਮੇਨਥੋਲ ਦੀ ਉੱਚ, ਵਧੇਰੇ ਉੱਚ ਸਮੱਗਰੀ ਹੈ. ਅਸਥਿਰ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੀ ਮੁੱਖ ਮਾਤਰਾ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਤੰਦਾਂ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਕੋਈ ਚਿਕਿਤਸਕ ਗੁਣ ਨਹੀਂ ਹਨ ਅਤੇ ਖਾਣਾ ਬਣਾਉਣ ਵਿਚ ਬੇਕਾਰ ਹਨ.

ਮਿਰਚਾਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ:

  1. ਚਿੱਟੇ, ਨਾਜ਼ੁਕ ਹਲਕੇ ਹਰੇ ਪੱਤੇ ਅਤੇ ਕਮਤ ਵਧਣੀ, ਨਾਜ਼ੁਕ ਖੁਸ਼ਬੂ ਦੇ ਨਾਲ. ਇਸਨੂੰ ਅਕਸਰ ਫ੍ਰੈਂਚ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਖਾਣਾ ਪਕਾਉਣ ਅਤੇ ਪਰਫਿryਮਰੀ ਵਿੱਚ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

    ਇਹ ਕਿਸਮ ਇੱਕ ਨਰਮ ਹਰੀ ਰੰਗ ਅਤੇ ਨਾਜ਼ੁਕ ਖੁਸ਼ਬੂ ਦੁਆਰਾ ਵੱਖਰੀ ਹੈ.

  2. ਕਾਲੇ ਪੁਦੀਨੇ ਨੂੰ ਇਸਦੇ ਗੂੜ੍ਹੇ ਹਰੇ ਪੱਤੇ ਅਤੇ ਐਂਥੋਸਾਇਨਿਨ ਦੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ ਅਤੇ ਕਮਤ ਵਧਾਈਆਂ ਦੁਆਰਾ ਵੱਖ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਕਠੋਰ ਅਤੇ ਕਠੋਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੇਨਥੋਲ, ਜ਼ਰੂਰੀ ਤੇਲਾਂ ਦੀ ਸਮੱਗਰੀ ਚਿੱਟੇ ਨਾਲੋਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਇਹ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਫਾਰਮਾਸਿicalਟੀਕਲ ਉਤਪਾਦਨ ਲਈ ਕੱਚੇ ਮਾਲ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ.

    ਕਾਲੀ ਮਿਰਚ ਦਾ ਪੱਤਾ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਨਾੜੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਅਸਾਨੀ ਨਾਲ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਉਦਯੋਗਿਕ ਮਹੱਤਤਾ ਵਾਲੀਆਂ ਮਿਰਚਾਂ ਦੀਆਂ ਨਵੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਬਣਾਉਣ ਵੇਲੇ, ਪ੍ਰਜਨਕ ਦੋ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ:

  1. ਕਿਸਮਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੈਂਥੋਲ ਦੀ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮਾਤਰਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਉਹ ਸੁਤੰਤਰ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਪਦਾਰਥ ਹੇਠਲੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਿਚ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਸ਼ੇਡ ਹੋਣ ਤੇ ਉਹ ਡਿੱਗਣਗੇ.
  2. ਖੁਸ਼ਬੂਦਾਰ ਤੇਲਾਂ, ਕੈਰੋਟਿਨ, ਹੋਰ ਵਿਟਾਮਿਨਾਂ, ਜੈਵਿਕ ਐਸਿਡ ਦੀ ਉੱਚ ਸਮੱਗਰੀ ਨਾਲ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ. ਉਹ ਰਸੋਈ ਅਤੇ ਅਤਰ ਉਦਯੋਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਪਰ ਉਹ ਦਵਾਈਆਂ ਤੇ ਵੀ ਜਾਂਦੇ ਹਨ - ਪੁਦੀਨੇ ਦੀਆਂ ਲਾਭਦਾਇਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ, ਅਧਿਕਾਰਤ ਦਵਾਈ ਦੁਆਰਾ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ, ਮੇਨਥੋਲ ਤੱਕ ਸੀਮਿਤ ਨਹੀਂ ਹਨ.

ਮਿਰਚ ਕਿੱਥੇ ਵਧਦੀ ਹੈ?

ਮਿਰਚਾਂ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਉਪਜਾ. ਮਿੱਟੀ, ਸਿੰਜਾਈ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ, ਅਤੇ ਕਾਫ਼ੀ ਗਰਮੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ - ਅਫਰੀਕਾ ਅਤੇ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਬਾਲਟਿਕ ਰਾਜਾਂ ਅਤੇ ਦੂਰ ਪੂਰਬ ਤੱਕ ਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. 30 ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੇਸ਼ ਇਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਉਦਯੋਗਿਕ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਭਾਰਦੇ ਹਨ, ਸਮੇਤ ਰੂਸ (ਸਟੈਵਰੋਪੋਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼).

ਸੁੱਕੇ ਅਤੇ ਤਾਜ਼ੇ ਮਿਰਚ ਦੀ ਮੰਗ ਲਗਾਤਾਰ ਵੱਧ ਰਹੀ ਹੈ, ਕੱਚੇ ਮਾਲ ਨੂੰ ਉੱਚੀਆਂ ਕੀਮਤਾਂ ਤੇ ਖਰੀਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਗਰਮ ਮੌਸਮ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸਲਾਂ ਦੀ ਕਾਸ਼ਤ ਇੱਕ ਲਾਭਕਾਰੀ ਖੇਤੀ ਬਣ ਗਈ ਹੈ.

ਮਿਰਚ ਦੇ ਅਰਥ

ਪੇਪਰਮਿੰਟ 17 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿਚ ਨਸਿਆ, ਪੱਤਿਆਂ ਵਿਚ ਜ਼ਰੂਰੀ ਤੇਲਾਂ ਦੀ ਸਮੱਗਰੀ 2-3% ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ ਸੀ. ਆਧੁਨਿਕ ਕਿਸਮਾਂ ਵਿੱਚ, ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਅਸਥਿਰ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਾਲਾ ਪਦਾਰਥ ਹੁੰਦਾ ਹੈ - 5% ਜਾਂ ਵੱਧ. ਇਹ ਉਹ ਹਨ ਜੋ ਇਕ ਉਦਯੋਗਿਕ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਉਗਦੇ ਹਨ, ਮੇਨਥੋਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਹਿੱਸੇ ਇਕੱਲੇ ਹਨ, ਨਸ਼ਿਆਂ ਦੇ ਦਰਜਨਾਂ ਨਾਮ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸਮੇਤ ਵੈਲਿਡੋਲ, ਮੇਨੋਵਾਜ਼ੀਨ, ਪੈਕਟੂਸਿਨ.

ਫਾਰਮਾਸਿicalਟੀਕਲ ਉਦਯੋਗ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਮਿਰਚਾਂ ਦੀ ਮਿਕਦਾਰ ਸਫਾਈ ਉਤਪਾਦਾਂ - ਟੁੱਥਪੇਸਟਾਂ, ਸਾਬਣ, ਸ਼ੈਂਪੂ, ਲੋਸ਼ਨਾਂ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਵਿਚ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ. ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਅਤਰ ਉਤਪਾਦਾਂ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਲਈ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ ਤੇ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.

ਪੇਪਰਮਿੰਟ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਕਵਾਨਾਂ ਦੇ ਮਸਾਲੇ ਵਿਚ ਮੋਹਰੀ ਸਥਾਨ ਲਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਮੈਡੀਟੇਰੀਅਨ ਅਤੇ ਮੋਰੱਕਨ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ. ਅਰੋਮਾਥੈਰੇਪਿਸਟ, ਰਵਾਇਤੀ ਰਾਜੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਜਿਹੜੇ ਆਪਣੇ ਅਭਿਆਸ ਵਿਚ ਜੜ੍ਹੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹਨ ਇਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ.

ਮਜੀਕੋ ਕਾਕਟੇਲ ਪੇਪਰਮਿੰਟ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਨਹੀਂ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ

ਮਿਰਚਮਿੰਟ ਕਿਵੇਂ ਦੁਬਾਰਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ

ਸਭਿਆਚਾਰ ਇਕ ਹਾਈਬ੍ਰਿਡ ਹੈ ਅਤੇ ਬਨਸਪਤੀ ਰੂਪ ਵਿਚ ਦੁਬਾਰਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਜਦੋਂ ਘਰ ਵਿਚ ਜਾਂ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਮਿਰਚ ਦਾ ਬੂਟਾ ਉਗਾਉਣਾ, ਲਾਉਣਾ ਸਮਗਰੀ ਹੈ:

  • ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਫਸਲਾਂ ਦੇ ਉਗਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਜ਼ੇ ਰਾਈਜ਼ੋਮ ਬਾਹਰ ਪੁੱਟੇ;
  • ਝਾੜੀਆਂ, ਟ੍ਰਾਂਸਪਲਾਂਟੇਸ਼ਨ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੀਆਂ;
  • ਡੱਬੇ ਵਿਚ ਜਾਂ ਖੁੱਲੀ ਜੜ ਨਾਲ ਪੁਦੀਨੇ, ਨਰਸਰੀ ਵਿਚ ਜਾਂ ਬਾਜ਼ਾਰ ਵਿਚ ਖਰੀਦਿਆ;
  • Seedlings - ਕਮਤ ਵਧਣੀਆ ਜੋ ਕਿ ਸਿਰਫ 5 ਸੈਮੀ ਉੱਚੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ 2-3 ਜੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜ਼ਮੀਨ ਵਿਚੋਂ ਉਭਰੀ ਹੈ;
  • ਜੜ੍ਹਾਂ ਹਰੇ ਕਟਿੰਗਜ਼;
  • ਪਰਤ.

ਅਖੀਰਲੇ ਦੋ methodsੰਗ ਗ਼ੈਰ-ਪੈਦਾਵਾਰ ਹਨ - ਸਭਿਆਚਾਰ ਅਨੁਕੂਲ ਹਾਲਤਾਂ ਵਿਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਧਦਾ ਹੈ, ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਇਕ ਸਾਲ ਵਿਚ, ਲਾਉਣਾ ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ ਗੁਆਂ .ੀਆਂ ਅਤੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਉਹ ਅਜਿਹੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ:

  • ਬਰਫੀਲੇ ਠੰਡੇ ਸਰਦੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਪੌਦੇ ਬਾਹਰ ਜੰਮ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਝਾੜੀਆਂ ਬਾਕੀ ਹਨ;
  • ਲਾਉਣਾ ਸਮੱਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਕੋਈ ਤਰੀਕਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਤਾਜ਼ੀ ਕਮਤ ਵਧਣੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਰਚ ਦਾ ਇੱਕ ਝੁੰਡ ਬਾਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਸੁਪਰ ਮਾਰਕੀਟ ਵਿੱਚ ਖਰੀਦਿਆ ਗਿਆ ਸੀ (ਪ੍ਰਜਨਨ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਪਰ ਇਹ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ);
  • ਜੇ ਉਹ ਵਧੇਰੇ ਕੀਮਤੀ ਫਸਲਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਜਨਨ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਬਾਗਬਾਨੀ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ.

ਉਦਯੋਗਿਕ ਪੌਦੇ ਲਗਾਉਣ 'ਤੇ, ਮਿਰਚਾਂ ਨੂੰ ਦੋ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ:

  • ਮਸ਼ੀਨੀਕਰਨ - ਤਾਜ਼ੇ ਰਾਈਜ਼ੋਮ ਦੇ ਨਾਲ;
  • ਮੈਨੂਅਲ - ਪੌਦੇ.

ਬੀਜਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਰਹੀ ਮਿਰਚਾਂ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ

ਪੇਪਰਮਿੰਟ ਇਕ ਹਾਈਬ੍ਰਿਡ ਹੈ. ਸਭਿਆਚਾਰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਿੜਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਬੀਜ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਨਿਰਜੀਵ ਹਨ. ਉਹ ਸਿਰਫ ਪ੍ਰਜਨਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਦਿਲਚਸਪੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਨਵੀਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.

ਹਰ ਬਾਗ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਅਤੇ ਦੁਕਾਨ ਵਿਚ ਵੇਚੇ ਗਏ ਬੀਜ ਕਿਥੇ ਹਨ, ਇਹ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲਗਾ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਪਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਕੁਝ ਹੋਰ ਪੁਦੀਨੇ ਵਧਣਗੇ. ਇਹ ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਦੇ ਨੰਗੇ ਤਣੇ ਅਤੇ ਤੰਗ ਪੱਤੇ ਹੋਣਗੇ, ਇਕ ਵਧੀਆਂ ਮੇਨਥੋਲ ਸਮੱਗਰੀ ਜਾਂ ਬਸ ਇਕ ਤੇਜ਼ ਗੰਧ ਦੁਆਰਾ ਆਸ ਪਾਸ ਦੀਆਂ ਵਧ ਰਹੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਖਰੀਆਂ ਹਨ. ਮਿਰਚ ਲਈ, ਉਹ ਅਕਸਰ ਪਾਣੀ, ਖੇਤ, ਸਪਾਈਕ ਪੁਦੀਨੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ. ਜਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਵਧਦਾ.

ਮਿਰਚ ਦਾ ਬੂਟਾ ਕਿਵੇਂ ਲਗਾਉਣਾ ਹੈ

ਮਿਰਚ ਦਾ ਬੂਟਾ ਲਗਾਉਣਾ ਸੌਖਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਸਲ ਜੜ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਧਦੀ ਹੈ. ਜਦੋਂ ਸਾਈਟ 'ਤੇ ਸਿਰਫ ਕੁਝ ਝਾੜੀਆਂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਰੋਕਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਜੇ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਾਰਨ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ.

ਸਿਫਾਰਸ਼ੀ ਸਮਾਂ

ਕੇਂਦਰੀ ਲੇਨ ਵਿਚ ਅਤੇ ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮ ਵਿਚ, ਮਿਰਚਾਂ ਦੀ ਬਿਜਾਈ ਅਪ੍ਰੈਲ-ਮਈ ਜਾਂ ਅਗਸਤ ਵਿਚ ਲਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਦੱਖਣ ਵਿਚ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਮਾਂ ਪਤਝੜ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੈ.

ਗਰਮੀ ਦੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਕੰਟੇਨਰ ਨਮੂਨਿਆਂ ਨੂੰ ਵਧ ਰਹੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਾਗ਼ ਦੇ ਬਿਸਤਰੇ ਜਾਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਬਿਸਤਰੇ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਦੱਖਣ ਵਿਚ, ਗਰਮੀਆਂ ਵਿਚ, ਗਰਮੀ ਦੁਆਰਾ ਇਸ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ - ਸਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਪਹਿਲੇ 3 ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਲਈ ਰੰਗਤ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੋਏਗੀ, ਜਾਂ ਲਾਉਣਾ ਪਤਝੜ ਤੱਕ ਮੁਲਤਵੀ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੋਏਗੀ.

ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ! ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਪੁਦੀਨੇ ਦਾ ਬਚਾਅ ਦਾ ਸਮਾਂ ਲਗਭਗ 20 ਦਿਨ ਹੈ.

Peppermint ਸੀਜ਼ਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਕੰਟੇਨਰ ਵਿੱਚ ਵਧ ਸਕਦਾ ਹੈ

ਸਾਈਟ ਦੀ ਚੋਣ ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਤਿਆਰੀ

ਪੁਦੀਨੇ ਲਗਭਗ ਕਿਸੇ ਵੀ ਮਿੱਟੀ ਤੇ ਵੱਧਦਾ ਹੈ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਐਸੀਡਿਟੀ 5 ਤੋਂ 8 ਤੱਕ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਆਦਰਸ਼ਕ 6-7. ਪਰ ਮਕੈਨੀਕਲ ਰਚਨਾ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵ ਰੱਖਦੀ ਹੈ. ਰੇਤਲੀ ਲੋਮ ਤੇ, ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਨਿਰੰਤਰ ਨਮੀ ਦੀ ਘਾਟ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਰਾਈਜ਼ੋਮ ਅਸਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਕਮਤ ਵਧਣੀ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ.

ਸੰਘਣੀ ਮਿੱਟੀ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਡੀ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ. ਪੁਦੀਨੇ ਦੇ ਰਾਈਜ਼ੋਮ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਵਿਕਸਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ, ਉਹ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਤ੍ਹਾ' ਤੇ ਨਿਚੋੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਜਲਦੀ ਸੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਭਿਆਚਾਰ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਪੁਦੀਨੇ ਲਾਉਣ ਲਈ ਆਦਰਸ਼ ਸਾਈਟ:

  • ਨਿਰਵਿਘਨ
  • ਨੀਵਾਂ
  • ਬੂਟੀ ਰਹਿਤ
  • ਧਰਤੀ ਹੇਠਲੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਨਜ਼ਦੀਕ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਲ;
  • ਗਰਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ ਹਵਾਵਾਂ ਤੋਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਅਤੇ ਸਰਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬਰਫ ਦੀ ਇੱਕ ਸੰਘਣੀ ਪਰਤ ਨਾਲ coveredੱਕਿਆ;
  • ਗਰਮੀ ਦੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਠੰ cliੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਧੁੱਪ, ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ - ਹਲਕੀ ਅਧਿਕ ਸ਼ੈਡ;
  • looseਿੱਲੀ, ਜੈਵਿਕ ਅਮੀਰ ਨਿਰਪੱਖ ਜਾਂ ਥੋੜੀ ਤੇਜ਼ਾਬ ਵਾਲੀ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਨਾਲ.

ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ! ਪੁਦੀਨੇ ਨੂੰ ਹੜ੍ਹ ਵਾਲੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਗਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੇ ਪਾਣੀ ਸਿਰਫ ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਹੈ. ਪੂਰੇ ਵਧ ਰਹੇ ਮੌਸਮ ਲਈ ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਤਾਲਾ ਲਾਉਣਾ ਨਿਰੋਧਕ ਹੈ, ਸੀਜ਼ਨ ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿਚ ਹੀ ਇਸ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਪੁਦੀਨੇ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੂਰਵਜ ਅਨਾਜ, ਫਲ, ਮੱਕੀ, ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਹਨ. ਇਕ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ, ਸਭਿਆਚਾਰ 7 ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਵਧ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਪਰ ਇਹ ਉਦੋਂ ਹੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਪੁਦੀਨੇ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜਾਵਟ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ. ਉੱਚ ਪੱਧਰੀ ਚਿਕਿਤਸਕ ਅਤੇ ਰਸੋਈ ਕੱਚੇ ਪਦਾਰਥ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਸਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਹਰ 3 ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਟਰਾਂਸਪਲਾਂਟ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਬੇਲ ਦੇ ਬੇਯੂਨੈੱਟ 'ਤੇ ਬਾਗ਼ ਦੇ ਬਿਸਤਰੇ ਨੂੰ ਘੱਟੋ ਘੱਟ 2-3 ਹਫ਼ਤੇ ਖੁਦਾਈ ਕਰੋ, ਸਾਰੇ ਚੱਕਰਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜੋ. ਨਦੀਨਾਂ ਦੀ ਜੜ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੋਣ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੇ ਜਰੂਰੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਪੀਟ, ਰੇਤ, ਹੂਮਸ, ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਖਾਦ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਜੇ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਸਾਈਟ ਨੂੰ toਿੱਲਾ ਕਰਨਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਤਾਂ ਇਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ wayੰਗ ਨਾਲ ਘੁੰਮਾਇਆ ਜਾਂ ਕੰਪੈਕਟ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ - ਇੱਕ ਬੋਰਡ, ਰੈਮਰ ਜਾਂ ਭਰਪੂਰ ਪਾਣੀ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ.

ਪੁਦੀਨੇ ਲਾਉਣ ਵੇਲੇ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਗਲਤੀ

ਇਹ ਸਭਿਆਚਾਰ ਪੌਦੇ ਲਗਾਉਣਾ, ਥਾਂ-ਥਾਂ ਥਾਂ ਤਬਦੀਲ ਕਰਨਾ, ਬਨਸਪਤੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਾਰ ਕਰਨਾ ਸੌਖਾ ਹੈ. ਅਸਫਲਤਾ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਗਨਿਆਂ ਦੀ ਅਣਦੇਖੀ ਜਾਂ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਪੁਦੀਨੇ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੜ ਲੈਣ ਲਈ, ਰਾਈਜ਼ੋਮ ਵਿਚ 70-80% ਨਮੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ. ਖੁਦਾਈ ਦੇ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ, ਪਾਣੀ ਦਾ ਭਾਫ ਆਉਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ 60% ਨਮੀ 'ਤੇ, ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੀ ਉਗਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਘਟਦੀ ਹੈ.

ਇਸ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ, ਖਰੀਦੇ ਪੁਦੀਨੇ ਨੂੰ ਖੁੱਲੇ ਜੜ ਨਾਲ ਬਾਜ਼ਾਰ ਵਿਚ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਕਈ ਘੰਟਿਆਂ ਲਈ ਰੋਕਣਾ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ.

ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ! ਇਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਗਰਮੀ ਦੇ ਬਾਹਰ 10-15 ਮਿੰਟ ਫਸਲ ਦੀ ਬਚਾਅ ਦੀ ਦਰ ਨੂੰ ਘਟਾ ਸਕਦੇ ਹਨ.

ਪੁਦੀਨੇ ਦੀ ਖੁਦਾਈ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ, ਇਸ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਡੁੱਬਣ ਦੀ ਅਤੇ ਸਿਰੇ ਤੋਂ ਉਤਾਰਣ ਤੱਕ ਇਸ ਨੂੰ ਰੱਖਣ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਪੌਦਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.

ਜਦੋਂ ਪੁਦੀਨੇ ਨੂੰ ਫੁੱਲਾਂ ਵਿਚ ਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਿੰਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਜਾਂ ਬਜਾਏ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ. ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੀ ਬਿਜਾਈ ਅਮਲ ਵਿੱਚ ਚਿੱਕੜ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਰੂਟ ਅੰਸ਼ਕ ਤੌਰ ਤੇ ਗਿੱਲੀ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਸੁੱਕਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ.

ਬਾਹਰ ਪੇਪਰਮਿੰਟ ਲਗਾਉਣਾ

ਪਲਾਟ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਕੰਪੈਕਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ. ਪੁਦੀਨੇ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਤਰਲ ਨਾਲ ਸੰਤ੍ਰਿਪਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ. ਤੁਸੀਂ ਲੈਂਡਿੰਗ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ:

  1. ਲਗਭਗ 10 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਦੀ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ ਇਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਚੌੜਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
  2. ਇਸ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਡੋਲ੍ਹ ਦਿਓ.
  3. ਤਰਲ ਲੀਨ ਹੋਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿਓ.
  4. ਇਕ ਲਾਈਨ ਵਿਚ ਰਾਈਜ਼ੋਮ ਜਾਂ ਪੁਦੀਨੇ ਦੇ ਪੌਦੇ ਲਗਾਓ.
  5. ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਸੌਂ ਜਾਓ.
  6. ਸੰਘਣਾ.

ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਈ ਪੱਟੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਕਤਾਰਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਦੂਰੀ 50-60 ਸੈ.ਮੀ. ਹੈ ਥੋੜੀ ਜਿਹੀ ਪੁਦੀਨੇ ਨੂੰ ਵੱਖਰੇ ਛੇਕ ਵਿਚ ਲਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ.

ਪਹਿਲੇ 3 ਹਫਤਿਆਂ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਸਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਨਿਯਮਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਿੰਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਸੁੱਕਣ ਤੋਂ ਰੋਕਦਾ ਹੈ. ਜਦੋਂ ਕਮਤ ਵਧੀਆਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਬੂਟੀ ਕਰ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਉਪਰਲੀ ਪਰਤ ਛਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.

ਮਿਰਚ ਦਾ ਵਾਧਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰੀਏ

ਸਭਿਆਚਾਰ ਲਈ aੁਕਵੀਂ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਲਗਾਏ ਗਏ ਅਤੇ ਜੜ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਬੰਧਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਪੌਦੇ ਦੀ ਵਿਵਹਾਰਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਜੇ ਮਿੱਟੀ ਉਪਜਾ. ਹੈ, ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਜੈਵਿਕ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਤਾਂ ਪੁਦੀਨੇ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਸੀਜ਼ਨ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿਚ ਪੋਟਾਸ਼ੀਅਮ-ਫਾਸਫੋਰਸ ਦੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ ਨਾਲ ਹੀ ਖੁਆਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਨਾਈਟ੍ਰੋਜਨ ਖਾਦ ਅਗਲੇ ਬਸੰਤ ਦੇ ਵਧ ਰਹੇ ਮੌਸਮ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ. ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਜੋਸ਼ੀਲੇ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ, ਖ਼ਾਸਕਰ ਜੇ ਸਭਿਆਚਾਰ ਖਾਣਾ ਪਕਾਉਣ ਜਾਂ ਇਲਾਜ ਲਈ ਵਧਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ. ਨਾਈਟ੍ਰੇਟਸ ਦੀ ਵਧੇਰੇ ਮਾਤਰਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਤੇਲਾਂ ਦੀ ਸਮਗਰੀ ਨੂੰ ਘਟਾਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਫੰਗਲ ਰੋਗਾਂ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਜੋਖਮ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ.

ਪੁਦੀਨੇ ਬਿਨਾਂ ਪਨਾਹ ਦੇ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਬਰਫਬਾਰੀ ਸਰਦੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਜੰਮ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਠੰਡੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਫਲਾਂ ਨੂੰ ਸਪਰੂਸ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਜਾਂ ਸਿਹਤਮੰਦ ਫਲ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੇ ਡਿੱਗਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਬਚਾਉਣਾ ਬਿਹਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.

ਪਾਣੀ ਪਿਲਾਉਣ ਦਾ ਕਾਰਜਕ੍ਰਮ

ਮਿਰਚ ਮਿੱਟੀ ਅਤੇ ਹਵਾ ਦੀ ਨਮੀ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਮੰਗ ਹੈ. ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸੁੱਕਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ, ਫਸਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪੱਤੇ ਗੁਆ ਦਿੰਦੀ ਹੈ. ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਪਾਣੀ ਝਾੜੀਆਂ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਨਹੀਂ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਜੜ ਅਤੇ ਹਰਿਆਲੀ ਸੜਨ ਲੱਗ ਪਵੇਗੀ.

ਗਰਮੀਆਂ ਵਿਚ, ਪੁਦੀਨੇ ਨੂੰ ਹਫਤੇ ਵਿਚ 2-3 ਵਾਰ ਨਮੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੌਸਮ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਖੁਦ ਦੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ - ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਬਣਤਰ, ਸਾਈਟ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਬਣਾਉਣ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ. ਬਿਸਤਰੇ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵ ਰੱਖਦੀ ਹੈ - ਇੱਕ ਪਹਾੜੀ ਤੇ, ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਪਾਣੀ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਇੱਕ ਨੀਵੇਂ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਘੱਟ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ.

ਬੂਟੀ ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ ningਿੱਲੀ

ਮਿਰਚ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਜ਼ਮੀਨ looseਿੱਲੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ. ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਉਦੋਂ ਤਕ ਛੂਹ ਸਕਦੇ ਹੋ ਜਦੋਂ ਤਕ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵੱਧਦਾ ਨਹੀਂ - ਖਿਤਿਜੀ ਰਾਈਜ਼ੋਮ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਇਸ ਲਈ, ਲਾਉਂਦੇ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਮਕੈਨੀਕਲ ਬਣਤਰ ਨੂੰ ਇੰਨੀ ਮਹੱਤਤਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ.

ਬੂਟੀ ਸਰਬ ਵਿਆਪੀ ਹਨ. ਇਹ ਪੁਦੀਨੇ ਦੀਆਂ ਝਾੜੀਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵਧਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਬੂਟੀ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਪੈਂਦੇ ਹਨ. ਇੱਕ ਬਾਗ਼ ਦੇ ਬਿਸਤਰੇ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨਾ ਸਭ ਤੋਂ ਆਸਾਨ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਫਸਲਾਂ ਦੀਆਂ ਧਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਧਦਾ ਹੈ. ਕਤਾਰ ਦੀਆਂ ਥਾਵਾਂ hਿੱਲੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਨਦੀ ਜਾਂ ਫਲੈਟ ਕਟਰ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੂਟੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ.

3 ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ, ਜਦੋਂ ਮਿੱਟੀ ਸੰਕੁਚਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਬੂਟੀ ਅਤੇ ਪੁਦੀਨੇ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਸਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਨਵੀਂ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਇਹ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਮਿਰਚਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਖੇਤਰ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ.

Peppermint ਕੀੜੇ ਅਤੇ ਰੋਗ

ਜਦੋਂ ਕਿ ਬਾਹਰ ਪੇਪਰਮਿੰਟ ਲਗਾਉਣਾ ਅਤੇ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨਾ ਸੌਖਾ ਅਤੇ ਅਸਾਨ ਹੈ, ਕੀੜੇ ਅਤੇ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਇਕ ਅਸਲ ਚੁਣੌਤੀ ਹਨ. ਅਜਿਹਾ ਲਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੇਲ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਫਸਲ ਕੀੜੇ-ਮਕੌੜਿਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇ ਅਤੇ ਨੁਕਸਾਨਦੇਹ ਬੀਜਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰੇ. ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਨਾਲ, ਇਹ ਪੁਦੀਨੇ ਨਾਲ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ.

ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕੀੜੇ ਹਨ. ਮੁੱਖ ਹਨ phਫਿਡਜ਼, ਪੁਦੀਨੇ ਫਲੀਅ ਬੀਟਲਸ, ਪੈਮਾਨੇ ਕੀੜੇ-ਮਕੌੜੇ, ਲੀਫੋਪਰਸ, ਟਿੱਕਸ, ਹਰੀ ਸਕੈਬਰਡ ਵੇਵਿਲ, ਪੁਦੀਨੇ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਚੁੰਝ, ਤਾਰ ਦੇ ਕੀੜੇ, ਪੈਨੀ.

ਪੁਦੀਨੇ ਦੇ ਪੱਤੇ ਕੀੜਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਖਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ

ਲੋਕਲ ਉਪਚਾਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਾਲ ਚਿਕਿਤਸਕ ਅਤੇ ਰਸੋਈ ਕੱਚੇ ਪਦਾਰਥ ਇਕੱਠੇ ਕਰਨ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਕੀੜਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਡਰਾਉਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ. ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜਾਵਟੀ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਲਈ ਉਗਾਈ ਗਈ ਫਸਲ ਦਾ ਕੀਟਨਾਸ਼ਕਾਂ ਨਾਲ ਇਲਾਜ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਪੱਤੇ ਨਹੀਂ ਚੁਣਣੇ ਚਾਹੀਦੇ.

Peppermint ਰੋਗ - ਲੰਬਕਾਰੀ wilting, ਸਪਾਟਿੰਗ, ਪਾ powderਡਰਰੀ ਫ਼ਫ਼ੂੰਦੀ, ਜੰਗਾਲ, ਐਂਥ੍ਰੈਕਨੋਜ਼, ਮਾਈਕੋਪਲਾਜ਼ਮਾ (ਵੱਧਦੀ ਹੋਈ).

ਪੁਦੀਨੇ ਦੀਆਂ ਪੱਤੀਆਂ ਪਾ powderਡਰਰੀ ਫ਼ਫ਼ੂੰਦੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ

ਰੋਕਥਾਮ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਲਈ, ਪੌਦੇ ਦੇ ਬਚੇ ਅਵਸ਼ੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਮੌਸਮ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਸਾਈਟ ਤੋਂ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਅਕਸਰ ਉਹ ਲਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.

ਵਾ harvestੀ ਕਰਨ ਲਈ ਅਤੇ ਪੇਪਰਮੀਂਟ ਸੁੱਕਣ ਲਈ ਕਦੋਂ

ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿਚ ਪੇਪਰਮੀਂਟ ਵਿਚ ਪੋਸ਼ਕ ਤੱਤਾਂ ਅਤੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਤੇਲ ਦੀ ਵੱਡੀ ਮਾਤਰਾ ਕੇਂਦ੍ਰਤ ਹੈ. ਉਦਯੋਗਿਕ ਪੌਦੇ ਲਗਾਉਣ ਤੇ, ਇਸਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਫਸਲਾਂ ਦੀ ਦੋ ਵਾਰ ਕਟਾਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਮੁਕੁਲ ਖੁੱਲ੍ਹਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਉਪਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਕਟਾਈ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.

ਤੁਸੀਂ ਵਧ ਰਹੇ ਮੌਸਮ ਵਿਚ ਚਾਹ ਲਈ ਤਾਜ਼ੇ ਪੱਤੇ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹੋ. ਉਹ ਜਿਹੜੇ ਮੈਂਥੋਲ ਦੀ ਗੰਧ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਉਹ ਹੇਠਲੇ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ. ਉਹ ਵਧੇਰੇ ਨਾਜ਼ੁਕ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਕਮਤ ਵਧਣੀ ਦੇ ਸਿਖਰ ਤੋਂ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਪੱਤੇ ਇਕੱਠੇ ਕਰਦੇ ਹਨ.

ਸੁੱਕਣ ਲਈ ਮਿਰਚ ਚੁੱਕਣ ਵੇਲੇ

ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਰੂਸ ਵਿਚ, ਮਿਰਚ ਸੁੱਕਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਜੂਨ ਤੋਂ ਜੁਲਾਈ ਤਕ ਫੈਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਦੱਖਣ ਵਿਚ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਗਰਮੀਆਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿਚ ਸਭਿਆਚਾਰ ਤੋਂ ਸਾਗ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਅਗਸਤ ਤਕ ਨਵੀਂ ਫਸਲ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ.

ਚਿਕਿਤਸਕ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਖਾਣਾ ਪਕਾਉਣ ਲਈ ਪੁਦੀਨੇ ਦੀ ਕਟਾਈ ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਪਰ ਚਾਹ ਅਤੇ ਚਟਣੀ ਲਈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੇਠਲੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਲੈਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ - ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਮੇਨਥੋਲ ਹੈ, ਗੰਧ ਅਤੇ ਸੁਆਦ ਬਹੁਤ ਸਖਤ ਹੋਣਗੇ. ਇਸਦੇ ਉਲਟ, ਇਹ ਉਹ ਪਦਾਰਥ ਹੈ ਜੋ ਚਿਕਿਤਸਕ ਤਿਆਰੀਆਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਹੈ.

ਕਟਾਈ ਸਵੇਰੇ ਗਰਮ ਖੁਸ਼ਕ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਸਾਰੀ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ ਜੇ ਇਹ ਚਿਕਿਤਸਕ ਮਿਸ਼ਰਣਾਂ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਲਈ ਵਰਤੀ ਜਾਏਗੀ. ਰਸੋਈ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਲਈ, ਸਿਰਫ ਸਿਖਰ ਤੇ ਲਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ.

ਸੁੱਕਣਾ ਮਿਰਚ

ਪੁਦੀਨੇ ਨੂੰ ਸੁੱਕਣ ਲਈ ਭੇਜਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਧੋਣ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ - ਇਹ ਕੱਚੇ ਮਾਲ ਦੀ ਗੁਣਵੱਤਾ ਨੂੰ ਘਟਾ ਦੇਵੇਗਾ. ਜੇ ਭਾਰੀ ਬਾਰਸ਼ ਜਾਂ ਗਲਤ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਹ ਬਹੁਤ ਗੰਦਾ ਹੈ, ਹਰਿਆਲੀ ਇਕੱਠੀ ਕਰਨ ਤੋਂ 2-3 ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ, ਝਾੜੀ ਨੂੰ ਨਲੀ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਦੇ ਡੱਬਿਆਂ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਧੋਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਕੱਟ ਕਮਤ ਵਧਣੀ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਟਾਈ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜੂੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜਾਂ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਪੱਤੇ ਕੱਟੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਪੇਪਰਮਿੰਟ ਕੱਚੇ ਮਾਲ ਨੂੰ 20-30 ° ਸੈਲਸੀਅਸ ਦੇ ਤਾਪਮਾਨ ਤੇ ਸੁੱਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਝੁੰਡਾਂ ਨੂੰ ਸੁਤੰਤਰ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲਟਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪੱਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਵਾਦਾਰ, ਚਾਨਣ ਮੁਕਤ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਸਾਫ਼ ਚਿੱਟੇ ਕਾਗਜ਼' ਤੇ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.

ਗਰਮ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਅਟਿਕ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ. ਉਥੇ ਮਿਰਚਾਂ ਲਈ ਸੁਕਾਉਣ ਦਾ ਤਾਪਮਾਨ ਕਾਫ਼ੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਰਹੇਗਾ, ਅਤੇ ਕੱਚੇ ਪਦਾਰਥ ਜ਼ਰੂਰੀ ਤੇਲਾਂ ਦਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹਿੱਸਾ ਗੁਆ ਦੇਣਗੇ.

ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ! ਤੰਦੂਰ, ਡ੍ਰਾਇਅਰ ਜਾਂ ਹੋਰ ਉਪਕਰਣਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਾ ਕਰਨਾ ਬਿਹਤਰ ਹੈ.

ਮਿਰਚਾਂ ਨੂੰ ਗੁੜ ਜਾਂ ਇਕੱਲੇ ਪੱਤੇ ਵਿਚ ਸੁਕਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ

ਮਿਰਚਾਂ ਨੂੰ ਸਟੋਰ ਕਰਨਾ

ਜੇ ਪੁਦੀਨੇ ਨੂੰ ਗੰ .ਾਂ ਵਿਚ ਸੁੱਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਮਾਤਰਾ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਲਈ ਪੱਤਿਆਂ ਨੂੰ ਚੁੱਕਣਾ ਅਸੰਭਵ ਹੈ - ਇਹ ਫਿਰ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਤੱਤਾਂ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੇਗਾ. ਸੁੱਕੇ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ ਕਮਰੇ ਦੇ ਤਾਪਮਾਨ' ਤੇ ਪੱਕੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬੰਦ ਕੀਤੇ ਗੱਤੇ ਦੇ ਬਕਸੇ ਵਿਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਸਟੋਰ ਕਰੋ. ਪੱਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜ਼ਰੂਰਤ ਅਨੁਸਾਰ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਕ ਸਮੇਂ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕਰਨ ਲਈ ਇੰਨੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿਚ.

ਡੰਡੀ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋਏ ਪੇਪਰਮਿੰਟ ਨੂੰ ਕੱਚ ਦੇ ਸ਼ੀਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਡੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ idੱਕਣ ਨਾਲ ਕੱਸ ਕੇ ਬੰਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਕਮਰੇ ਦੇ ਤਾਪਮਾਨ ਤੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਨਮੀ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਰੱਖੋ.

ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ! ਪੁਦੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੈਲਫ ਲਾਈਫ 2 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ ਹੈ.

ਸਿੱਟਾ

Peppermint ਰਸੋਈ ਵਿਚ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੇ ਇਲਾਜ ਵਿਚ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੈ. ਸਭਿਆਚਾਰ ਜੜ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫੜਨਾ ਸੌਖਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਦੇਖਭਾਲ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਇੱਥੋ ਤੱਕ ਕਿ ਖੁਸ਼ਬੂਦਾਰ bਸ਼ਧ ਦੀ ਮਹਿਕ ਵੀ ਥਕਾਵਟ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਮੂਡ ਨੂੰ ਵਧਾ ਸਕਦੀ ਹੈ.


ਵੀਡੀਓ ਦੇਖੋ: How To unlock beard in pubg mobile season 16 New Tricks (ਜਨਵਰੀ 2023).

Video, Sitemap-Video, Sitemap-Videos